บทที่ 61 บทที่ 12 (5)

ว่าที่คุณแม่เหลียวมองเขาราวกับเด็กน้อยหลงทาง และบอดีการ์ดหนุ่มก็ให้กำลังใจเธอได้แค่รอยยิ้ม อันนาสูดลมหายใจเข้าลึกก้าวเข้าไปบนพื้นหินอ่อนของเพ้นต์เฮ้าส์ชั้นบนสุดแห่งนี้

ตรงที่เธอยืนอยู่เป็นทางเดินเพดานสูง เสาโรมันสามคู่คือระยะของทางเดินนั่น ที่มองเห็นถัดไปเป็นโถงกว้างตกแต่งด้วยงานไม้ มันดูเข้มขรึมแต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ